Χωρίς εσένα

Ohne dich kann ich nicht sein.......

"Χωρίς εσένα δεν μπορώ να υπάρξω. Μαζί σου νιώθω το ίδιο". Ίσως γιατί εγώ είμαι μαζί σου μόνη μου. Εσύ είσαι πάλι είσαι αλλού μόνος σου. «Άραγες να ΄ναι η μοναξιά σ΄όλους τους κόσμους ίδια;» αναρρωτιόταν ο ποιητής; Δε θέλω να μάθω. Δε θέλω να ξέρω. Αρκετή εισέπραξα σ'αυτή τη ζωή. Ξεπλήρωσα το χρέος αιώνων. Έφτασα στο σημείο να τη θεωρώ τρόπο ζωής. Μέχρι που ήρθες εσύ. Και τότε γνώρισα την απόλυτη μοναξιά. Σκληρή, παγωμένη, απόλυτη. Εσύ μου μαθες αυτό το τραγούδι. Βιωματικό μάθημα. Ίσως για να το καταλάβω καλύτερα επειδή δεν ήξερα γερμανικά. Κι ας απευθυνόταν κι αυτό αλλού. Όπως όλα άλλωστε. Κι όμως είμαι ακόμα εδώ. Σου μιλάω κι ας μην ακούς. Η πρώτη φορά είναι;; Συνήθισα. Τόσο που αν γυρίσεις κάποτε θα μου κάνει εντύπωση αν μ'ακούσεις. Αν δεις και την άλλη πλευρά που βρίσκεται πέρα απ τη δική σου αλήθεια. Αυτή που υποστήριξες με κάθε τρόπο. Μάθαμε να ζούμε στη χώρα των παράλληλων μονολόγων. Ήταν ο μόνος τρόπος να μιλάμε κι εμείς. Άσχετα αν ο καθένας μας απευθυνόταν αλλού. Εσύ είχες πάντα έτοιμες τις απαντήσεις. Είχες πάντα το χάρισμα του λόγου. Ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές. Εκεί που δεν υπήρχαν απαντήσεις. Εκεί που περίμενα ένα ψέμα. Τόσα είπες που δεν έγιναν ποτέ. Τι θα σ' έβλαπτε αν έλεγες ακόμα ένα...Σε πονάνε οι μαχαιριές που πήρες και που έδωσες αλλού. Το λες κιόλας. Το βιώνεις. Ποτέ όμως δε μέτρησες όλες τις μαχαιριές. Μετράνε κάποιες περισσότερο;; Να προσέξεις τα μαθηματικά σου. Πάθος+Αγάπη+Ελπίδα+Έρωτας+Μαχαιριά δεν ισοδυναμεί με το Μαχαιριά+Μαχαιριά. Διαφέρει στο αποτέλεσμα. Προσεξέ το αυτό. Όχι μένα. Για σένα. Για το μετά και το αύριο. Μην πονέσουν κι άλλοι άδικα επειδή βρέθηκαν στο σωστό μέρος τη λάθος στιγμή..........Κ.Κ