Αγάπη

"Εγώ σκοτώνω ό,τι αγαπάω. Μοιάζουμε. Κι εγώ σκοτώνω...για ό,τι αγαπάω" Ι.Κ































































































































Πέμπτη 1 Μαρτίου 2012

Πήγα στον παράδεισο και φτάνει...

Υπάρχει παράδεισος γιαγιά; Υπάρχει παιδί μου. Για να το λένε θα υπάρχει. Και που είναι ο παράδεισος γιαγιά; Είναι στον ουρανό πάνω απ τα αστεράκια;; Όχι παιδί μου. Εδώ είναι στη γη. Στη γη;; Και γιατί δεν τον βλέπουμε γιαγιά;;. Κρύβεται μάτια μου. Κρύβεται σε μια στιγμή, σ ένα δευτερόλεπτο, σ ένα άγγιγμα, σε μια μια ματιά, σε μια αγκαλιά σαν την υπέρτατη μορφή αγάπης και έρωτα. Μα μια αγκαλιά γιαγιά;; Μόνο μια αγκαλιά;; Αρκεί πολλές φορές παιδί μου. Αν είναι από αγάπη μπορεί να σε κρατήσει μια ζωή. Μπορεί να είναι πιο δυνατή, πιο αληθινή, πιο απόλυτη από πολλές νύχτες απόλυτης ευτυχίας. Κάπου τα χάνεις γιαγιά στο μέτρημα. Αρκεί μια στιγμή για μια ζωή; Αν η στιγμή σ έκανε ευτυχισμένο αρκεί. Κι η ευτυχία γιαγιά;; Είναι το άλλο όνομα του παράδεισου παιδί μου. Και η κόλαση γιαγιά;; Η κόλαση είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Κρύβεται και κείνη και σε χτυπάει συνήθως από πίσω. Δε σε σκοτώνει όμως γιατί θέλει να σε βλέπει να βασανίζεσαι. Κι εμείς γιατί τον αφήνουμε βρε γιαγιά;; Γιατί παιδί μου η κόλαση έπεται του παραδείσου και προέρχεται πάντα απ τον ίδιο άνθρωπο!! K.K

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Κατάθεση ψυχής

Γράμματα που δε στάλθηκαν, λόγια που δεν ειπώθηκαν, συναισθήματα που δεν εκδηλώθηκαν. Θα μπορούσα να νικήσω όλα τα εμπόδια και να κατακτήσω τον κόσμο με το ένα χέρι...αρκεί εσύ να κράταγες το άλλο!!! Ο Σεφέρης άνετα θα σε αποκαλούσε ουρανό..Ο Ελύτης θαλασσινό ήλιο και ο Ρίτσος κόκκινο τριαντάφυλλο..Ο Καβάφης θα σε έλεγε μοναξιά και εγώ ''αγάπη μου...