Έτσι σε γνώρισα...ένα τρένο που ερχόταν απ'το βορρά στο νότο και σ'έπαιρνε απ'τον ίδιο σου τον εαυτό. Τότε με έβλεπες ότι ήμουνα εκεί. Ήξερες ότι μπορούσα να πέσω στις ράγες για να σώσω εσένα, ήξερες ότι θα μπαινα μπροστά στη σφαίρα για σένα. Μ ἐβλεπες. Σαν ασπίδα ίσως. Και ξαφνικά το τρένο πέρασε έφυγε και μαζί του και συ. Δεν μπορούσα να μείνω είπες. Ήσουνα μόνο μια ασπίδα τότε που έρχονταν οι ριπές.Δε μου χρειάζεσαι άλλο. Πέταξες την ασπίδα κι έφυγες. Όχι δεν ήθελα να μείνεις γιατί απλά κάποια στιγμή υπήρξα ασπίδα. Να καταλάβεις ήθελα. Το τρένο σου με σκότωσε και ούτε καν το κατάλαβες. Ενσυνείδητη επιλογή η απόφασή σου. Πάντα τα τρένα θα με πληγώνουν το κατάφερες κι αυτό........
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.