Το δικό μου τριαντάφυλο

Το δικό μου τριαντάφυλλο είναι ότι αγάπησα...ότι έζησα...καλό ή άσχημο, δυνατό ή ασήμαντο την ίδια σημασία έχει γιατί με τα ευχάριστα ζούμε...με τα δυσάρεστα μαθαίνουμε την αξία της ζωής και το πόσο πολύτιμο είναι το χαμόγελο το δικό μας ή των ανθρώπων που αγαπάμε...Το δικό μου τριαντάφυλλο είναι ότι με σημάδεψε και σημάδεψα, είναι η κάθε αλήθεια που με μάτωσε σαν αγκάθι και με έκανε να δακρύσω...το κάθε ψέμα που με πλάνεψε και με "γλύκανε" σαν παραμύθι, το κάθε μισό που δεν πρόλαβε να γίνει ολόκληρο...Είναι οι αλήθειες και τα ψέματα που καθαρίζουν το βλέμμα και λειαίνουν τις οξείες γωνίες του νου και της ψυχής... Είναι τα λάθη και τα σωστά. Οι λάθος κινήσεις για τα αληθινά όνειρα….οι σωστές κινήσεις για τα μεγάλα λάθη….Το δικό μου τριαντάφυλλο είναι οι αναμνήσεις απ τα σχολικά μου τετράδια, είναι οι παλιοί συμμαθητές, συμφοιτητές, φίλοι…. Είναι οι δικοί μου άνθρωποι… Οι πέτρες που έπαιρνα απ όσα μέρη είχα κάτι να θυμάμαι. Είναι τα παλιά μου βιβλία που δε θα άφηνα κανέναν να τα στείλει στην ανακύκλωση ούτε καν στο υπόγειο… Είναι οι φωτογραφίες απ’όλες τις απίστευτα όμορφες κι απ όλες  τις φρικτά δύσκολες στιγμές της ζωής μου……. Είναι κάθε στιγμή που έδωσα……η κάθε στιγμή που πήρα……..η κάθε μάχη που έδωσα...Το δικό μου τριαντάφυλλο είναι όλα τα ξενύχτια που έκανα πάνω ένα βιβλίο, οι λάθος άνθρωποι που βρέθηκαν στη ζωή μου και μ΄έκαναν να εκτιμήσω τους σωστούς, οι ψεύτικοι φίλοι που με βοήθησαν να βρω τους αληθινούς. Το δικό μου τριαντάφυλλο ήταν αυτό το κάτι μέσα μου που σαν  Δον Κιχώτης κυνηγούσε πάντα ανεμόμυλους. Είναι η κάθε φορά η κάθε στιγμή που κατάφερα να φτιάξω κάτι αληθινό όσο κι αν κρατούσε αυτό….Είναι κάποια τραγούδια που σημάδεψαν σαν τατουάζ την ψυχή μου….Είναι εκείνες οι βραδιές με τις κιθάρες… Είναι  τα βράδια με τους αντάρτες στα βουνά μέσα απ τις σελίδες κάποιου βιβλίου……..Το δικό μου τριαντάφυλλο υπάρχει μέσα μου, το χουν δει ελάχιστοι …….μόνο εκείνοι που μπήκαν στον κόπο να αγγίξουν τις χορδές της ψυχής μου. Κ.Κ