Ο Μικρός Ήρωας - Λ. Κηλαϊδόνης

Ένα τραγούδι που μας σημάδεψε. Ναι θα μπορούσε να είναι το τραγούδι μας. Βαριοπούλα οι λέξεις του......βαριοπούλα οι αναμνήσεις για μένα......

Φοινικιές ( Όλα γυρίζουν )

Όσα ποτέ δεν είπαμε αυτά δε λησμονιούνται....  Κι όμως πρέπει πάντα να φεύγεις να βρίσκεις τις φοινικιές φλεγόμενες βάτους που λένε σαν τις σειρήνες ψευτιές...Πάντα έφευγες. Αυτή την εικόνα έχω για σένα. Κι εμένα να περιμένω να γυρίσεις για να ξαναφύγεις πάλι. Σου άρεσαν οι σειρήνες. Σε μάγευαν. Όλα γυρίζουν, ξαναγυρίζουν, λειώνουν τελειώνουν και ξαναρχίζουν. Πάλι από την αρχή μέχρι το επόμενο ταξίδι. Εσύ να φεύγεις κι εγώ να μένω,εσύ να λείπεις κι εγώ να περιμένω. Η ζωγραφιά μας δεν έχει ακόμα τελειώσει.......

Ποιο τρένο σ'έπαιρνε από σένα;;;;

Έτσι σε γνώρισα...ένα τρένο που ερχόταν απ'το βορρά στο νότο και σ'έπαιρνε απ'τον ίδιο σου τον εαυτό. Τότε με έβλεπες ότι ήμουνα εκεί. Ήξερες ότι μπορούσα να πέσω στις ράγες για να σώσω εσένα, ήξερες ότι θα μπαινα μπροστά στη σφαίρα για σένα. Μ ἐβλεπες. Σαν ασπίδα ίσως. Και ξαφνικά το τρένο πέρασε έφυγε και μαζί του και συ. Δεν μπορούσα να μείνω είπες. Ήσουνα μόνο μια ασπίδα τότε που έρχονταν οι ριπές.Δε μου χρειάζεσαι άλλο. Πέταξες την ασπίδα κι έφυγες.  Όχι δεν ήθελα να μείνεις γιατί απλά κάποια στιγμή υπήρξα ασπίδα. Να καταλάβεις ήθελα. Το τρένο σου με σκότωσε και ούτε καν το κατάλαβες. Ενσυνείδητη επιλογή η απόφασή σου. Πάντα τα τρένα θα με πληγώνουν το κατάφερες κι αυτό........