Μια σκισμένη σακούλα του παλιού ΜΙΝΙΟΝ. Αυτή βρήκα. Εκείνη η πορτοκαλί με τα μαύρα και άσπρα γράμματα. Άλλωστε εκεί που ήμουνα ο χρόνος είχε τελειώσει εδώ και πολλά χρόνια. Μοναδικός αυτόπτης η σκόνη.Ο χρόνος είχε σταματήσει. Το ρολόι έδειχνε 1.15μ.μ. Το ημερολογιο στον τοίχο έδειχνε εκείνη τη μέρα. Το ξεκρέμασα όπως ήταν και το βαλα στη σακούλα. Η φωτογραφία μου σε μια κορνίζα μέσα στη σκόνη. Την πήρα. Γύρναγα πίσω πολύ πίσω. Μάζευα κομμάτια και γέμιζα τη σακούλα. Για την ακρίβεια ξερίζωνα κομμάτια. Τα πήρα εγώ για να μην τα πάρει ο χρόνος κι αυτά. Δύσκολη στιγμή. Απ τις πιο δύσκολες. Στη μνήμη σου υπάρχουν όλα. Στην πραγματικότητα συνεχίζουν να υπάρχουν. Η σκόνη σε διώχνει, οι αναμνήσεις το ίδιο κι όμως περιμένεις. Γυρνάς τα δωμάτια και ψάχνεις. Δεν ξέρεις τι. Πήρα ότι άντεχα να πάρω, ότι χώραγε στη σκισμένη σακκούλα τα βαλα στο αυτοκίνητο κι έφυγα χωρίς να κοιτάξω πίσω. Κ.Κ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.