Πήρες τα δάκρυά μου μαζί σου

Θυμάσαι την τελευταία φορά που έκλαψες; Τι είναι αυτό πάλι; Απ το ερωτηματολόγιο του Προυστ;; Όχι απλά θυμάσαι;; Ναι τη θυμάμαι ήταν χρόνια πριν... ήταν τη μέρα που έφυγες.Δεν μπόρεσα να κλάψω ξανά από τότε. Γιατί; Ίσως γιατί πήρες και τα δάκρυά μου μαζί σου.  Θυμάμαι ακόμα την αναγγελία της πτήσης. Πτήση;; Με τρένο δεν έφυγες;; Έχει σημασία;;  Φεύγω είπες και έτρεξες στην πύλη. Μου άφησες το δίκοχό σου σαν να ήξερες ότι δεν θα ξαναγύριζες...ή μήπως ήξερες;; Κράτα το μου είπες. Να το φοράς. Σου πάει. Σ'εβλεπα να χάνεσαι και ήθελα να σε τραβήξω πίσω. Κάτι με φόβιζε μ αυτό το ταξίδι. Ένστικτο; Περίμενα να γυρίσεις, χρόνια, αιώνες εκεί στην πύλη που σε χαιρέτισα εκείνο το ηλιόλουστο πρωινό. Πήγα πολλές φορές από τότε εκεί στο ίδιο σημείο.Σε περίμενα. Ποτέ δεν έμαθα τι απέγινες. Φήμες μόνο. Σε απήγαγαν, σε σκότωσαν πολλά ακούστηκαν...ποτέ δε ρώτησα να μάθω. Ίσως γιατί δεν άντεχα την απάντηση. Δυο φύλλα έμειναν. Τα έβαλα σε ένα καδράκι στον τοίχο. Δεν άντεχα να τα πετάξω. Τα είχες αγγίξει. Τους μιλάω κάθε μέρα. Μπορεί και να μ ακούνε. Μπορεί να μ ακούς κι εσύ από κει που είσαι.  Μ ακούς;; Θα σε θυμάμαι πάντα σε μια στροφή σ'εκείνο το φανάρι. Δεν ξαναπέρασα ποτέ από κει. Δεν μπόρεσα. Δε θα μπορέσω.  Να είναι η ζωή σου ολάνθιστος κήπος έλεγες. Ξεράθηκαν όλα. Θυμάσαι την τριανταφυλλιά; Έχει τα πιο όμορφα τριαντάφυλλα μου γραφες. Ναι ακόμα και κείνη.  Ένα βόλι ήταν αρκετό. Ακαριαίο. Χτύπησε τη ρίζα. Ξεράθηκε. Είδα ποιος πυροβόλησε. Δεν έκανα τίποτα για να τον εμποδίσω. Δεν μπορούσα να τον εμποδίσω. Δεν είχε νόημα. Περίμενα πως θα το κανες εσύ....Γιατί το κανε;; Γιατί έτσι είχε μάθει να κάνει.  Η γνώση πληγώνει. Το συναίσθημα σκοτώνει. Ό,τι αγαπάω το σκοτώνω μου λεγες. Ναι καλά... Στον πόλεμο υπάρχουν παράπλευρες απώλειες. Οι άμαχοι που βρέθηκαν στο πεδίο βολής. Άγνωστος ο αριθμός των θυμάτων αυτών. Τι τον ήθελες τον πόλεμο; Έτσι ήσουνα. Ζούσες μόνο με το ποδοβολητό της μάχης. Διαφορετικά πνιγόσουνα. Αυτό το τρένο δεν έχει φτάσει στον προορισμό του έλεγες. Η χλαίνη, οι μπότες, οι σφαίρες και πάλι απ αρχή. Η χλαίνη σου είχε τρύπες απ τις σφαίρες και ήξερες ότι θα αποκτήσει κι άλλες. Αλλά αυτό ήταν ζωή για σένα.  Λαθρεπιβάτης σε μια φτερούγα πληγωμένου πουλιού πάντα. Κι εσύ κι εγώ μαζί σου. Κ.Κ