Στάχτη

‎"Οι παλιοί έλεγαν μια ιστορία για το φοίνικα που ξαναγεννιέται μέσα απ τις στάχτες του...φήμες... Ωστόσο ψάχνεις τις στάχτες, ψάχνεις μέσα στις στάχτες. Κάτι θα υπάρχει δεν μπορεί. Δεν μπορείς να πιστέψεις πως υπάρχει μόνο στάχτη. Λερώθηκα.......... Μαύρισαν τα χέρια μου. Μαύρισαν όλα. Ποιος τα έκανε όλα στάχτη γιαγιά;; Κάποιος που αγαπούσε πολύ τα χρώματα παιδί μου κι όταν τα έχασε τα έκανε όλα στάχτη. Να μην υπάρχει πια χρώμα πουθενά. Ήταν κακός άνθρωπος γιαγιά;; Όχι παιδί μου απλά τη στάχτη την ένιωθε μόνο όταν τον άγγιζε. Σαν τον πόνο τον νιώθεις μόνο όταν ακουμπάει εσένα. Κι όταν ξαναβρήκε τα χρώματα τι έκανε;; Τότε καθάρισε τα χέρια του κι έφυγε χωρίς να κοιτάξει πίσω του. Έτσι έμεινε η στάχτη στη ζωή των ανθρώπων. Να τους θυμίζει πως βλέπουν μόνο στάχτη γιατί κάποιος αγαπούσε τα χρώματα κι όταν τα είχε κι όταν τα χανε. Άδικο δεν είναι αυτό γιαγιά;; Ανθρώπινο είναι. Δεν μπορώ αυτή τη μαυρίλα γιαγιά κι εμένα μου άρεσαν τα χρώματα αλλά δεν έκανα τίποτα στάχτη. Μάθε να κάνεις τη στάχτη δημιουργία παιδί μου. Θα βγεις λερωμένος στα χέρια αλλά καθαρός στην ψυχή. Λες να την κάνω γλυκό του κουταλιού;;; " Κ.Κ