Όσα ποτέ δεν είπαμε αυτά δε λησμονιούνται.... Κι όμως πρέπει πάντα να φεύγεις να βρίσκεις τις φοινικιές φλεγόμενες βάτους που λένε σαν τις σειρήνες ψευτιές...Πάντα έφευγες. Αυτή την εικόνα έχω για σένα. Κι εμένα να περιμένω να γυρίσεις για να ξαναφύγεις πάλι. Σου άρεσαν οι σειρήνες. Σε μάγευαν. Όλα γυρίζουν, ξαναγυρίζουν, λειώνουν τελειώνουν και ξαναρχίζουν. Πάλι από την αρχή μέχρι το επόμενο ταξίδι. Εσύ να φεύγεις κι εγώ να μένω,εσύ να λείπεις κι εγώ να περιμένω. Η ζωγραφιά μας δεν έχει ακόμα τελειώσει.......
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.