Αγάπη

"Εγώ σκοτώνω ό,τι αγαπάω. Μοιάζουμε. Κι εγώ σκοτώνω...για ό,τι αγαπάω" Ι.Κ































































































































Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010

Που είσαι...

Από σένα.......τότε.........
Που είσαι; Από τότε σου γράφω συνέχεια χιλιάδες λέξεις που δε διάβασες ποτέ...που δε θα διαβάσεις ποτέ...
Που είσαι; Σου μιλάω με σιωπές που δεν ακούς......που δεν άκουσες ποτέ....που δεν κατάλαβες ποτέ...
Που είσαι;  Σε ψάχνω στα πεσμένα κιτρινισμένα φύλλα του φθινοπώρου εκεί που άφησα κάποτε την ψυχή μου...
Που είσαι; Σε γυρεύω στο τέρμα μιας διαδρομής που σταμάτησε απότομα
Που είσαι; Σε ψάχνω στις όχθες του ποταμού
Που είσαι; Σε γυρεύω σε κείνο το φυλάκιο που στιγμάτισε τη ζωή μου...
Που είσαι; Σε ψάχνω στις σκονισμένες σελίδες του βιβλίου που διαβάζαμε μαζί.....
Που είσαι; Σ'αναζητώ στους στίχους εκείνου του τραγουδιού που δεν μπόρεσα να ξανακούσω...
Που είσαι; Σε ψάχνω στον ιερό  βράχο  που δεν μπόρεσα να ξαναδώ...
Που είσαι; Μόνο να σε δω ήθελα...κι ήταν για μένα πολύ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Κατάθεση ψυχής

Γράμματα που δε στάλθηκαν, λόγια που δεν ειπώθηκαν, συναισθήματα που δεν εκδηλώθηκαν. Θα μπορούσα να νικήσω όλα τα εμπόδια και να κατακτήσω τον κόσμο με το ένα χέρι...αρκεί εσύ να κράταγες το άλλο!!! Ο Σεφέρης άνετα θα σε αποκαλούσε ουρανό..Ο Ελύτης θαλασσινό ήλιο και ο Ρίτσος κόκκινο τριαντάφυλλο..Ο Καβάφης θα σε έλεγε μοναξιά και εγώ ''αγάπη μου...