Ήμουνα πολύ χαρούμενη βλέπεις για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό. Κόμματι από ένα όνειρο μιας κλεμμένης βραδιάς. Ιεροσυλία. Βλέπεις η σπανιότητα απομακρύνει απ τα εγκόσμια τους κοινούς θνητούς κάνοντας τους άλλους να δυσανασχετούν. Ελάττωμα. Είναι αργά για να γίνω κωλόπαιδο αγάπη μου. Πολύ αργά. Ευγνωμονώ ωστόσο το θεό του δευτερολέπτου που ήταν εκεί. Του χρωστάω τη ζωή σου και τη ζωή μου. Βλέπεις αν μου πάθαινες κάτι είχα τελειώσει την ίδια στιγμή. Κι όμως. Η απόλυτη αγάπη βρίσκει τοίχο. Χτυπάει με δύναμη. Η σύγκρουση είναι σφοδρή. Πέφτει κάτω αιμόφυρτη. Προσπαθεί ματωμένη να σηκωθεί. Καλύπτει με καλό μέικ τις πληγές και τα σημάδια. Μην καταλάβεις εσύ. Μη στενοχωρηθείς εσύ. Προσπαθεί να ξανασηκωθεί. Τα καταφέρνει. Χαίρεται σαν παιδάκι που έστω και για λίγο έχει την κλεμμένη στιγμή. Χτυπάει όμως στο καταδικαστικό σου βλέμμα. Πέφτει ξανά. Τη βλέπεις κάτω και την περνάς για χαλάκι. Σκουπίζεις τα πόδια σου και φεύγεις. Η ψυχή δικάζεται χωρίς δικαστές, ενόρκους ή μάρτυρες κατηγορίας. Κατηγορία; Η απόλυτη απαγορευμένη αγάπη. Ετυμηγορία; Εσχάτη των ποινών. Κ.Κ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.